13.11 Grzegorz Klaman: O sztuce nowoczesnej i nadziejach pokładanych w latach ’80

Lata osiemdziesiąte, początek sztuki „nowoczesnej” w Polsce. Cudzysłów pokazuje konieczność określenia nowoczesności, z jaką mamy tym razem do czynienia, organizującej się struktury: artysty, społeczności i dyscypliny sztuki wizualnej. Lata osiemdziesiąte są sumą pewnych nadziei, których spełnienie łatwiej jest przesuwać w przyszłość niż je utracić. Jest to pewien projekt: spełnianie nadziei niedawnej historii i niepewnej przeszłości wobec niepewnej przyszłości.

O obrazach ukrytych za słowami polityka, emancypacja, język polski prof. GrzegorzKlaman rozmawiać będzie z Markiem Sobczykiem.

Termin: 13.11.2014, godz. 19.00

Miejsce: Świetlica Krytyki Politycznej

Bielty: wstęp wolny

Cykl seminariów Sztuka Czasu Współczesnego ma na celu prześledzenie kilku wybijających się wątków dotyczących funkcji sztuki społecznie zaangażowanej i krytycznej. Niegasnące konflikty i nieporozumienia – lub też narastający opór i niechęć – wywoływane przez różnorodne gesty artystyczne wydają się więzić nas w pętli narastającej społecznej agresji. Zerwanie komunikacji, zmieszanie pojęć i języka w niebezpieczny sposób uwalnia lęki i uprzedzenia. Przepracowane w burzliwych latach 90-tych spory ideologiczne nie wygasły i wracają ze zdwojoną siłą. Dekada względnego spokoju okazała się pozorem konsensusu kulturowego i ponownie dzisiaj potrzebujemy krytycznego wglądu i wysiłku przywracającego nam sferę publiczną.

 

Sztuka jest niezbywalnym składnikiem naszego życia i zarówno artyści jak i politycy ponosimy odpowiedzialność za jakość performatyki społecznej, sztuka często ma większą siłę oddziaływania od politycznych normatywów lecz jest też niezwykle wrażliwa i podatna na zawłaszczenie i deformację – mówi prof. Grzegorz KlamanLiczę, że te spotkania staną się jeszcze jedną składową i kolejnym narzędziem do weryfikacji i przewartościowania materiałów, do pogłębionej publikacji na temat sztuki krytycznej w Polsce – dodaje.

Gośćmi seminarium są artyści i kuratorzy, którzy w istotny sposób mieli wpływ na przebieg debaty dotyczącej roli artysty jego praw i odpowiedzialności w przestrzeni wspólnej, wywołali swoim działaniem kontrowersje lub spory ideologiczne przewartościowujące zastane status quo.